تایتل قالب


این روزها وقتی میرم تو فکر و بغضم می‌گیره تا میخواد اشکم بیاد به خودم تشر میزنم که مگه چه مشکلی هست؟؟  هزارتا دلیل میتونم برای گریه و غصه بیارما ولی هزارتا دلیل برای خوشحالی هم هست. من حتی ذره ای به حرف آدمهایی که میگن برای مقایسه به افراد پایین تر از خودم نگاه نمیکنم اهمیت نمیدم. این آدمها میگن که ما خودمونو با پایین تر از خودمون مقایسه نمیکنیم تا بگیم وای چقدر خوشبختیم .ولی دقیقا خودشون با بالاتر از خودشون مقایسه میکنند تا بگند چقدر بدبختن. دقیقا 90 درصد ما مردم همین طوری ایم. حتی تو کوچکترین مسائل. اگه یکی بخواد باهامون درد و دل کنه، دلداری دادن مون به این صورته که به شدت سعی میکنیم خودمونو از اون بدبخت تر نشون بدیم تا حالش بهتر شه. ما همینیم حقیقتا . اگه یکی بگه من یه شبه نخوابیدم میگیم این که چیزی نیست من دو شبه نخوابیدم...

واقعیتش اینه دلیل برای خوشحالی و خوشبختی زیاده. فقط دوتا غصه هست که نه با گریه حل میشه نه دلم به فکر نکردنش راضی. یکی عزیزمون که دوماهه بیکاره بره سرکار تا دیگه شرمنده زن و بچه اش نباشه. یکی هم این اوضاع، خدایا فقط یکم ،یکم معجزه کن. آدمهات که عرضه ی درست کردن چیزی رو ندارند. اگر داشته باشند هم قدرتی ندارند.خدایا توهم قدرت داری هم همه چیز. دلم بهت قرصه. دلم بهت گرمه .خیلی خیلی. 

۱۳ شهریور ۹۷ ، ۱۳:۲۴ ۲۷